Gelibolu Yarımadası’nda sabaha karşı saat 05.00 suları. Anzak Koyu’nda toplanmış Yeni Zelanda ve Avustralya’dan gelen binlerce genç uyku tulumlarından henüz çıkmışlar. Bazıları hiç uyumamış, dev ekranlarda bir gece önceden başlayan anma söyleşilerini, belgeselleri, canlı konserleri izlemişler.
Devamını OkuBafa Gölü, Çitdibi ve Olympos’ta rotayı bitirebilmek için o küçük tutamağa asılmak… Tüm mücadele aslında bir tutam daha ileriye gidebilmek, yukarıya çıkmak…
Devamını OkuKötülükten, günahtan, dünyanın doğar doğmaz insana yüklediği şer-i beladan arınmanın ilk yoludur vaftiz. Hıristiyanlıkla birlikte bilinegelse de en eski su mitoslarındandır. Hıristiyanlığın farklı mezheplerinde çeşitli anlamlar yüklenmiş olsa da Süryaniler için kutsal bir sır ve bu sırra ulaşmanın ilk adımıdır.
Devamını OkuGünün ağarmasına daha bir kaç saat var. Büyükdere Sahili’ne demirleyen Poyraz’ın sadece güverte ışığı yanıyor, ortalıkta kimseler yok, İstanbul sokakları gibi sakin her yer…
Devamını OkuAkdeniz’in mavisi denizden yansırken sarı sıcak bir renge bürünür ağaçlar. Anadolu’nun güney bahçesi Finike’de turunç bir sevinç başlar…
Devamını OkuEceabat İskelesi’nden karşı kıyıya geçerken kentin cılız ışıkları boğazın serin sularına yansıyor. Gecenin son demlerinde kente varır varmaz, sessizliğe bürünmüş kordonda geziniyorum. Kısa kordonda yer alan iki iskele gecenin sakinliğine inat durmadan işliyor.
Devamını Okuİnsanın yeryüzüne gelişini ve gidişini Karacaoğlan’ın türküsünden daha güzel hangi söz özetler bilmiyorum: “Üryan geldim yine üryan giderim.” Genlerinde taşıdıkları dışında her bakımdan çıplak gelir insan dünyaya, sevapsız, günahsız, önyargısız, her bakımdan işlenesi, giydirilip kuşatılası bir “tabula rasa” boş bir levhadır.
Devamını OkuYaklaşık yüzyıl önce Tevfik Paşa Ailesi’nin konağıydı. Zaman içinde Tevfik Paşa Oteli, ardından da Sadık Akseki Oteli’ne dönüştü. Bu tarihi yapı bugün ise Paşa Konağı adıyla zamana meydan okumayı sürdürüyor.
Devamını OkuDevasa bir yapı olan Gümrü Merkez Tren İstasyonu’nun ikinci katındaki salondan kıvrak “doli” ritimleri duyuluyor. Bu geleneksel el davulunun sesine birkaç saniye sonra insanın kanını kaynatan “tar” eşlik etmeye başlıyor. Müzik oldukça tanıdık, bizim Artvin ve Kars yörelerinden aşina olduğumuz Kafkas tınıları.
Devamını OkuYıllardır merak ederdim İzol aşiretini. Çünkü konukseverlikleri ve yiğitliklerine dair çok hikâye dinlemiş veya okumuştum. Gelin gibi nazlı giden Fırat suyunun akışına kaptırıp vardım yöreye. Bir selam verdim, bin selam aldım.
Devamını Oku
