Bu kadar katman sahibi, bunca mayalanmış, dem tutmuş bir şehri anlatmaya başlarken insanın önce zihnine bir çeki düzen vermesi gerekiyor ama ne mümkün… Daima dikkat ederim; erbabının dilinden dökülmüş anlatılarda hikâyenin kapısını açan o ilk cümlenin kuruluşundaki inceliği anlamaya çalışır, nasıl toparlandığını merak ederim…
Devamını Oku“Sovyet Uygarlığı… Telaşla onun izlerini kayda geçiriyorum. Tanıdık yüzler. Sosyalizm hakkında soruyorum. Aşk, yaşlılık, kıskançlık, çocukluk hakkında soruyorum. Hikâyeler arıyorum. Kaybolan hayatın binbir ayrıntısı. Yetişemiyorum. Yetişemeyenlerdenim ben. Sosyalizme uçarak giden trenden, hızla kapitalizme giden trene atlıyor herkes. Ben geç kalıyorum.” (Svetlena Aleksiyeviç)
Devamını OkuBu başlığı Yusuf Ziya Ortaç’tan aldım. Lakin gazetecilik, yayıncılık, yazarlık işine bulaşmış hemen herkes için, bu yokuşun adı budur: Bizim Yokuş. Ben denizden geldim, ama insanı bu yokuşa getiren bütün yollar tarihtir.
Devamını OkuBir edebiyat yapıtını bir başka türe dönüştürmek kulaktan kulağa oynamaya benzemez mi? Bir romanın sinemaya uyarlanması, bir öykünün tiyatroda sahnelenmesi, bir nehir şiirden senaryo çalışması… İlk söylenen bir upuzun kulaklar ve ağızlar zincirinde anlaşıldığı ve anlatıldığınca yeniden var edilmesi.
Devamını OkuGelibolu Yarımadası’nda sabaha karşı saat 05.00 suları. Anzak Koyu’nda toplanmış Yeni Zelanda ve Avustralya’dan gelen binlerce genç uyku tulumlarından henüz çıkmışlar. Bazıları hiç uyumamış, dev ekranlarda bir gece önceden başlayan anma söyleşilerini, belgeselleri, canlı konserleri izlemişler.
Devamını OkuSönmüş bir yanardağ Karacadağ; Urfa, Diyarbakır, Mardin arasında. Ama içi geçmiş kof bir yükselti değil o, üfürdüğü kara taşlarla şehirlere, surlara, köylere can veren…
Devamını OkuBafa Gölü, Çitdibi ve Olympos’ta rotayı bitirebilmek için o küçük tutamağa asılmak… Tüm mücadele aslında bir tutam daha ileriye gidebilmek, yukarıya çıkmak…
Devamını OkuSeyyahın, “Allah saklasın göklere baş uzatmış Bîsutun Dağı’dır,” dediği yere bir çırpıda ulaşıp Muğla şehrine tepeden baktım. Yeryüzü pek de derin olmayan bir vadiyle ikiye bölünmüştü. Dağın eteklerine yerleşmiş evler yamaçlara uzanıyordu. Şehirle birlikte vadi, hemen karşıdaki dağlarda bitiveren küçük bir ovaya karışmıştı.
Devamını OkuAkdeniz’in mavisi denizden yansırken sarı sıcak bir renge bürünür ağaçlar. Anadolu’nun güney bahçesi Finike’de turunç bir sevinç başlar…
Devamını OkuGünün ağarmasına daha bir kaç saat var. Büyükdere Sahili’ne demirleyen Poyraz’ın sadece güverte ışığı yanıyor, ortalıkta kimseler yok, İstanbul sokakları gibi sakin her yer…
Devamını Oku
