Kırsal Yaşam “Gund”

Fotoğraflar: Hüsamettin Bahçe

Kürt toplumunun en eski karakteristik özelliği olan göçebelik toplumsal olarak aşiretçilikle şekil aldı. Bu yapı göçebelik, yarı göçebelik ve yerleşik yaşam tarzı olarak kategorize edilebilir. Göçebelik ve kırsal yaşam tarzı giderek azaldığından aşiret yapıları da parçalanıyor. Günümüzde Kürtlerin çok az bir kısmı göçebe olarak yaşamlarına devam ediyorlar. Ayrıca gelinen yerde Kürt toplumunun kentliliği kimlik ve ulusal bilinci oluşturma açısından yaşamsal bir gerçekliğe dönüşmüş durumda. Şehirlerde yaşayan büyük nüfusun yanında kırsal alandaki kabilecilik de eskisi kadar etkisini sürdürüyor. 1980-2000 yılları arasında bölgede yaşanan savaşın yol açtığı göç nedeniyle toplam Kürt nüfusunun %35’ten fazlası günümüzde kent ve kasabalarda yaşıyorlar. 1940’lı yıllarda ise bu oran %13 idi. Tarım ve hayvancılık da bölgede azalmaya başlayınca köylülerin büyük bir kısmı başka kentlere mevsimlik işçiler olarak gitmeye başladı. Ailelerin çoğu kırsal alandaki faaliyetlerden elde edilen gelirle yaşamaya devam edemeyince çocuklarını inşaatlarda çalışmak için büyük şehirlere gönderiyor. Kırsal alanda haksız yere dağılmış toprak dağılımı ve haksız gelir dağılımı da bölgedeki başlıca sorunlardan bir diğeri. Nüfusun% 70’i tarım sektöründe çalışıyor olsa da, mülk dağılımındaki haksızlıklar devam ediyor.